Dossier Thermae Palace: hoe een drama toch goed nieuws kan zijn…

1
3655

Vrijdag raakte bekend dat geen enkele van de overgebleven kandidaten het project van Thermae Palace zal worden toegewezen.

Op het eerste zicht bijzonder triest nieuws, want iedereen in Oostende wil dat er schot in de zaak komt.   De Gaanderijen staan er bijzonder triestig bij en dat is toch een icoon voor Oostende.   Met het hotel is het al niet veel beter, het oogt bijzonder triestig zowel van buiten als vanbinnen….

Ongelukkige communicatie

Vrijdag liet Vlaams minister President Geert Bourgeois (N-va) weten dat geen van beide kandidaten het dossier toegewezen krijgt.   Geen van beide dossiers voldeden.  

Dat deed ons in eerste instantie schrikken, het had wat politieke moed gekost om het 2de beste voorstel, dat van Mark Vanmoerkerke, toch te kiezen.   Dat lag blijkbaar te gevoelig daarom werd er een alternatief scenario uitgewerkt.

Hoe is het zover kunnen komen?

Het Thermae Palace Hotel, de knoeiboel van Vande Lanotte

Het Thermae Palace Hotel was ooit het meest prestigieuze hotel aan de Belgische kust en bij uitbreiding de Noordzee. Het thermenhotel is in 1933 gebouwd in het verlengde van de gekende Gaanderijen, die al van 1906 dateren. Het neoclassicistische complex op de Zeedijk belichaamt als geen ander de rijkdom en glorie van het Oostende van de vroege 20ste eeuw. De laatste jaren werd het gebouw echter vooral gerekend bij de vergane glorie. Dat weerspiegelde zich ook in het succes van het hotel.

Wat vooraf ging

Het gebouw was een combinatie van de Stadsthermen en een groot luxe hotel. Er was een groot zwembad en er werd ook water aangeboord, hiervoor moest men tot 360 meter diep boren. Bovendien vonden d’Ostendenoars het water niet te drinken.

Vanaf 1940 werden de thermen niet meer uitgebaat, het zwembad bleef wel fungeren als stedelijk zwembad en werd vervangen door het huidige zwembad.

Door de oorlog hadden de gebouwen het zwaar te verduren. Het hotel bleef al die tijd wel open.

N.V. Restotel

Vandaag huurt de naamloze vennootschap Restotel het hotel voor een termijn van 50 jaar die afloopt in 2036. Naast het betalen van een huurprijs moet de huurder ook instaan voor alle herstellingen en onderhoudswerken aan het gebouw.

Wanneer de huurder de nodige werken niet zou uitvoeren kan de stad de werken, op kosten van de huurder, zelf laten uitvoeren. Voor zover wij weten is dat nooit gebeurd. De voorbije decennia investeerde de huurder enkele miljoenen euro. Toch is de staat van het gebouw vandaag zorgwekkend.

Restotel veranderde regelmatig van eigenaar zo was er Marc Vangeel, Aimé Desimpel, de Nederlandse Apollogroep en uiteindelijk werd Mark Vanmoerkerke via de overname van N.V. Restotel exploitant van het Thermae Palace hotel.

Ambitieuze Mark Vanmoerkerke

Vanmoerkerke, een gefortuineerd Oostendenaar, heeft de laatste jaren al bijzonder veel geld gepompt in het upgraden van Oostende. Zo heeft bezit hij verschillende in de Adolf Buylstraat die hij stuk voor grondig liet renoveren en zo een aanwinst geworden zijn voor het straatbeeld. Zijn investeringen zijn een win-win voor de Oostendenaar en hemzelf.

Bij de overname van het Thermae Palace Hotel sprak hij ambitieuze taal: Mark Vanmoerkerke wil het hotel uit 1933 terug de grandeur van weleer geven.

Wellicht krijgt het prestigieuze hotel in de toekomst ook terug een zwembad. “De volledige benedenverdieping is aangepakt met twee grote vergaderzalen, twee kleinere zalen, het restaurant-Brasserie, de ontvangstruimtes en de receptie”, zegt Vanmoerkerke. “De inboedel van de kamers is vernieuwd: er kwamen 280 nieuwe bedden, 140 nieuwe flatscreens en honderden handdoeken. Wij werken nu nog aan de laatste tien kamers om uiteindelijk op 144 kamers uit te komen”

De nieuwe wind lijkt snel haat vruchten af te werpen en binnenin straalt het hotel al weer wat meer grandeur uit dan voorheen. Dit dankzij de enkele investeringen. Helaas het gebouw zelf in zo’n slechte staat waardoor alleen een grondige renovatie het gebouw nog kan redden.

Die renovatie zal naar schatting 80 miljoen euro kosten. Een enorm bedrag dat de huidige eigenaar (Stad Oostende) met eem lege stadskas niet kan ophoesten.

De stad keek decennia lang lijdzaam toe hoe het gebouw verkommerde, ondernam zelf nooit enige actie en is dus medeplichtig aan de huidige toestand van het gebouw.

Twee jaar later: 2016

Begin 2016, iets meer dan 2 jaar nadat Vanmoerkerke het hotel overnam, trekt hij aan de alarmbel. De slechte toestand van het gebouw maken dat er structurele werken nodig zijn aan het gebouw om alles terug op orde te krijgen.

De stad erkent het probleem maar heeft zelf niet de middelen om in te staan voor een renovatie. Daarom wordt samen met de Vlaamse Overheid naar een oplossing gezocht. De oplossing wordt gevonden in een volgende constructie.

Er komt een marktebevraging waarin men peilt naar de interesse van mogelijke investeerders voor de renovatie en uitbating van het hotel en de renovatie van de gaanderijen.

De Vlaamse Overheid voorziet een bedrag van 10 miljoen voor de renovatie van de gaanderijen. De rest van het bedrag moet de private investeerder ophoesten. In ruil kan hij het hotel kopen al behoort ook een langdurig huurcontract tot de mogelijkheden.

De kost van de renovatie wordt op dat ogenblik geschat op 80 miljoen euro. Bovendien is er nog de lopende huurovereenkomst met de N.V. Restotel die ontbonden zal moeten worden wanneer een andere investeerder het project krijgt toegewezen. Daar wordt uiteindelijk vrij snel een oplossing voor gevonden. De stad sluit een overeenkomst af met de N.V. Restotel waarin staat dat diegene die het gebouw overneemt, Vanmoerkerke 8 miljoen euro schadevergoeding moet betalen voor het vroegtijdig beëindigen van zijn huurcontract.

De procedure die wordt opgestart is onderworpen aan een aantal strikte regels:

  • Er wordt een commissie, de Eua-tel-commissie, opgericht die onafhankelijk te werk zal gaan. Die commissie bevat specialisten in verband met exploitatie van hotels, bouwspecialisten,…
  • De publieke toegankelijkheid van de Koninklijke Gaanderijen moet gegarandeerd blijven
  • Op de gelijkvloerse verdieping moeten alle ruimtes teruggebracht worden naar hun oorspronkelijke staat. Zo zijn de verbouwde toegangen van de Koninklijke Gaanderijen storende ingrepen uit het verleden. Omdat het baden een belangrijk historisch element is, moet er terug een zwembad komen. Net als een hammam.
  • Het zwembad moet er niet komen in zijn oorspronkelijke staat, het moet vooral ook functioneel zijn. De gietijzeren balustrades op de eerste verdieping blijven wel behouden en worden hersteld net als het daklicht. Ook de inkom van het zwembad is authentiek en moet gerestaureerd worden. Ook de omgeving van het hotel die nu vooral gekenmerkt wordt door een lelijke parking moet volgens het originele uitzicht opnieuw aangelegd worden. De auto’s moeten daarom bij voorkeur ondergronds.
  • Alle wijzigingen moeten gebeuren binnen het huidige gebouw. Er zal niet bijgebouwd worden. De restauratie moet binnen de vijf jaar uitgevoerd worden.
  • Er moet een financieel plan worden voorgelegd worden waaruit blijkt dat de nodige investeringen kunnen zorden terugverdiend.
  • De procedure zelf zal worden afgerond in het najaar van 2017 en de partner die het toegewezen krijgt moet stabiel zijn en financieel waarborgen kunnen voorleggen.

Eindelijk lijkt er dan toch schot in de zaak te komen. Gelukkig maar. De vergane glorie die dit prachtige gebouw nu uitstraalt is om triest van te worden

Vanaf dan kijkt iedereen reikhalzend uit naar de toewijzing eind 2017 zodat snel gestart kan worden met de renovatie. 3 kandidaat-investeerders melden zich.

  • Mark Vanmoerkerke

De huidige uitbater wil graag verder met het hotel en is bereid om het nodige geld op tafel te leggen. Hij legt een sluitend financieel plan voor een hotel met 100 kamers en residenties voor langdurige verhuur.

Bovenop het gebouw wil hij een extra verdiep dat vooral uit glas bestaat.

Als het van de familie Vanmoerkerke afhangt, krijgt Thermae Palace een extra verdieping.

Er zou ook een spa komen op de plaats waar vroeger de thermen waren. Opvallende nieuwigheden zijn een kunstzaal en een wintertuin. De plannen werden uitgewerkt door het befaamde Spaanse architectenbureau ‘Cruz y Ortiz’. De architecten namen al het Rijksmuseum van Amsterdam, het Cartuja Stadion in Sevilla en het Stadion van Madrid onder handen.

  • Rolf Evers

Er meldt zich ook een Duitse tussenpersoon, Rolf Evers. Hij wil het Thermae Palace Hotel ombouwen tot een luxe-ziekenhuis. Voor de investering zelf rekent hij op Qatarees geld. Maar het geld voor z’n plannen krijgt hij nooit bijeen.

  • Groep Willemen

Derde kandidaat: Bouwgroep Willemen uit Mechelen. Heeft geen ervaring in het uitbaten van hotels en rekent ook op Arabisch geld, in zij geval Saoudisch geld. Ook Willemen vindt het nodige geld niet.

Het gefoefel van Vande Lanotte

Net op het moment dat alles goed lijkt te lopen en dat er schot komt in het dossier beslist de Keizer om zich er persoonlijk mee te gaan moeien. “Van dan af loopt het helemaal in de soep,” zegt gemeenteraadslid en Vlaams parlementslid Björn Anseeuw (N-VA) die het dossier van zeer nabij opvolgt.

“Tegen alle afspraken in verschijnt Vande Lanotte op verschillende vergaderingen van de Eau-tel-commissie nadat hij er zichzelf heeft uitgenodigd. Op die vergaderingen speelt hij een prominente rol hoewel afgesproken was dat de commissie onafhankelijk haar werk zou doen. En het was al helemaal niet de bedoeling dat Vande Lanotte zich zou gaan moeien.”

Het veelvuldig aanwezig zijn van Vande Lanotte in de Eau-tel-commissie blijkt ook uit de verslagen van de commissie.

De deadline voor de procedure is eind 2017. “Dat heeft alles te maken met de overeenkomst die de stad met de N.V. Restotel afsloot over de 8 miljoen euro schadevergoeding,’ verduidelijkt Björn Anseeuw. “In diezelfde overeenkomst staat namelijk een tweede belangrijk element. ook dat de stad na die deadline aan tafel gaat zitten met de huidige huurder om werk te maken van een duurzame renovatie en uitbating.”

Bij het naderen van die deadline schiet de Keizer helemaal in actie. Z’n voorkeur gaat eerst uit naar de plannen van Rolf Evers en het luxeziekenhuis. Hij droomt ervan om het hotel om te vormen tot een soort luxe-hospitaal. Identiek aan de plannen van de Koninklijke Villa waar een goed draaiend restaurant plaats moest ruimen voor een revalidatie-centrum dat jaar na jaar verlies lijdt.

“Die voorkeur blijkt ook uit mailverkeer tussen Vande Lanotte en Evers,” zegt Anseeuw die hierover eerder al vragen stelde in de gemeenteraad. “In een bepaalde mail dringt Vande Lanotte er bij de Duitsers op aan om hun dossier snel in orde te brengen omdat de deadline van 31 december 2017 nadert er voor die dag moet worden beslist. Opvallend is dat hij diezelfde vraag aan de twee andere kandidaten niet stelt.”

De Keizer tegen Vanmoerkerke?

Nu blijkt dat de Duitse piste definitief van de baan komt niet Vanmoerkerke maar Willemen plots in beeld bij Vande Lanotte.

“Alleen heeft Willemen op dat ogenblik ook nog geen geld en dus vraagt Willemen aan Vande Lanotte om de beslissing nog wat uit te stellen,” zegt Björn Anseeuw. “De stad gaat op de vraag van Willemen in en vindt Mark Vanmoerkerke bereid om de deadline met drie maand op te schuiven. De nieuwe deadline is dan 31 maart 2018.”

Op 1 april staan we geen stap verder. Er is geen beslissing genomen en de deadline is verstreken. Björn Anseeuw: “Op dat ogenblik is de procedure eigenlijk zinloos: de stad is vanaf dat ogenblik verplicht om met Vanmoerkerke rond de tafel te gaan zitten. Verrassend genoeg doet Vande Lanotte alsof zijn neus bloedt en gaat hij gewoon verder met de Eau-tel-commissie waarmee hij Willemen, tegen beter weten in, nog wat extra tijd geeft om het nodige geld bijeen te sprokkelen.”

Vande Lanotte en Willemen

Je zou bijna denken dat de Keizer een speciale band heeft met Willemen. Zeker wanneer je het bouwdossier van het nieuwe politiekantoor van naderbij bekijkt.

Die openbare aanbesteding werd zo opgesteld dat er maar 1 kandidaat mogelijk was: jawel, Groep Willemen.

“Eén van de voorwaarden om het politiekantoor te mogen bouwen was dat je een geschikt stuk grond al in je bezit moest hebben waarop je het kantoor wilde bouwen,” verklaart Björn Anseeuw. “Geschikt betekent niet alleen groot genoeg maar ook goed gelegen. Je had ook maar twee maanden tijd om je kandidatuur in te dienen. Veel te kort dus voor wie nog snel een geschikt stuk grond wilde kopen. Mijn collega Werner Verbiest heeft zich in de gemeenteraad tegen deze oneerlijke werkwijze verzet maar de meerderheidspartijen zetten toch door.”

Benieuwd welk dochterbedrijf van Willemen volgende jaar BCO zal sponseren…

Hoe moet het nu verder?

Enige tijd geleden raakte bekend dat de commissie de 2 voorstellen had beoordeeld en dat de resultaten van de 2 kandidaten bijzonder dicht bij elkaar lagen maar dat de voorkeur uitging naar Groep Willemen.

Arabisch geld was voor de commissie belangrijker dan een rasechte Oostendenaar met eigen financiële middelen.

Björn Anseeuw betreurt dat het dossier zo lang aansleept. “Het Thermae Palace Hotel en de Koninklijke Gaanderijen moeten een parel aan onze kroon zijn, maar zijn vandaag steeds meer een litteken op onze stad. Door alles naar z’n hand te willen zetten, heeft Vande Lanotte een goede procedure verknoeid ten koste van de uitstraling van onze stad. En door nu nog vast te houden aan een zinloze procedure dreigt hij de stad in een jarenlang juridisch avontuur te storten. Z’n vorige avonturen waren op dat vlak niet succesvol: het Mediacenter en de Koninklijke Villa samen kostten de Oostendse belastingbetaler al 5 miljoen euro.”

En er is natuurlijk de overeenkomst waarvan de deadline op 31 maart verliep. Bovendien is er met dit gebouw echt geen tijd meer te verliezen. “Ik hoop daarom dat er nu snel een goede beslissing komt. Want alleen zo kan de uitstraling van de stad weer groeien,” zegt Anseeuw.

Door het gefoefel van Vande Lanotte was er dus geen andere mogelijkheid meer dan het dossier aan geen enkele kandidaat toe te wijzen.  Tegelijk wordt er versneld geld vrijgemaakt voor de restauratie van het hotel en de Gaanderijen.

De Vlaamse regering voorziet daar nog altijd ongeveer 10 miljoen euro voor.    Tegelijk moet men nu met de huidige uitbater verder op zoek gaan naar een lange termijn oplossing voor het gebouw en die uitbater is jawel Mark Vanmoerkerke.

Bjorn Anseeuw (N-va) reageert dan ook opgelucht en stelt dat deze manier van werken (het niet toewijzen van het project) de enige mogelijkheid was om het dossier dat muurvast zat te doorbreken.   

1 REACTIE

  1. Wanneer de huurder de nodige werken niet zou uitvoeren kan de stad de werken, op kosten van de huurder, zelf laten uitvoeren ….. waar wacht Bjorn Anseeuw op om de “betrokken” personen te laten dagvaarden wegens nalatigheid en niet naleven contract …. zo wil ik ook een concessie van de stad Oostende , enkel de lusten ..niet de lasten . Waarom denk je dat vorige uitbaters afhaakten …. maar stel je eens voor dat een gewone burger die concessie uitbaatte ….

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.