In april 2018 verlieten Annelore, Jim en Mattìa hun Belgische roots, hun jobs, familie en vrienden voor een sprong in het onbekende. Beiden zijn geboren en getogen in Oostende. Annelore verliet in 2002 de toenmalige STIMJO, Jim in 1998 de reeds met de grond gelijk gemaakte STIO.

Na wat omzwervingen in het privé belandde Annelore bij Stad Torhout waar ze tot hun verhuis naar Frankrijk hoofdmedewerker facility was. Na 9 jaar als treinbestuurder te hebben gewerkt ging Jim in 2012 werken voor de brandweer in Oostende. “Ik deed mijn job als brandweerman / ambulancier echt graag” vertelt Jim “maar ik werd dagelijks geconfronteerd met de vergankelijkheid van het leven. Dat heeft zeker meegespeeld om deze sprong te wagen”.

Ook Annelore vond dat het tijd was om bewuster in het leven te staan. “Het overlijden van mijn broer op 42 jarige leeftijd heeft mij ook aan het denken gezet”. Ondertussen wonen ze al bijna 2 jaar in Frankrijk, eten ze 3 maal per dag als gezin samen en hoeven niet meer te hollen om op tijd op hun werk te zijn of om hun zoon naar de opvang te brengen. Kortom een betere balans tussen leven en werken.

In hun zoektocht naar een nieuwe bestemming leerden ze de Auvergne kennen, ook wel het groene hart van Frankrijk genoemd. Onder het moto: “we hebben maar één leven om te doen wat we echt willen doen” verbouwden ze daar een schuur tot een chambres d’hôtes. Sinds april 2019 is chambres d’hôtes “Quatre Mains” een feit en maken ze er een prioriteit van gasten een zorgeloze vakantie te bezorgen, en dit in een kader die rust en vertrouwen uitstraalt.

De chambres d’hôtes beschikt over 4 kamers, waaronder 2 ruime gezinskamers. Voor de inrichting werd aandacht besteed aan het comfort van de gasten. Zo heeft elke kamer een eigen badkamer en apart toilet, parketvloer en airco. De ruime zitruimte staat ter beschikking van de gasten, alsook de tuin met zwembad. Het zicht op het Centraal Massief krijg je er gratis bij. Annelore en Jim werden tijdens hun eerste seizoen geselecteerd voor de editie “Logeren bij Belgen” (beschikbaar sinds 20/01/2020) en door “Op stap met Locals” (beschikbaar vanaf 04/2020). Hun eerste seizoen sloten ze af met een waardering van 9.9/10 op Booking.

En toen kwam het coronavirus

Sinds 16 maart zitten wij hier in Frankrijk in “Lockdown”. Wij hadden inkopen gedaan om de chambres d’hôtes terug op te starten toen we ineens zeer hard werden ingehaald door de realiteit. Enkel voedingswinkels en apothekers zijn nu nog open.

We mogen maximaal 1 x per dag, maximaal 1 uur op maximaal 1 kilometer van onze woonplaats alleen een luchtje scheppen. Voor we vertrekken moeten we wel een “attestation de déplacement” invullen met de reden van de verplaatsing en tijdstip van vertrek want er wordt gecontroleerd. Vorige week kregen we ook bezoek van de Gendarmes om te zien of onze chambres d’hôtes ook daadwerkelijk gesloten was.

Gezien we na onze verhuis uit België eind april 2018 aan de opbouw van onze chambres d’hôtes “Quatre Mains” werkten en vorig jaar ons eerste seizoen hebben gedraaid komt dit uiteraard zeer ongelegen. We hadden na die zeer intensieve periode echt nood aan een rustig financieel jaartje… en toen kwam Corona.

We waren speciaal nog in januari naar België afgereisd om promotie te voeren op de “Logeren bij Belgen- dag” en we hadden andere publiciteitskosten gemaakt om 2020 tot een mooi jaar te maken en plots werd de pauze knop ingedrukt. Onzekerheid over de toekomst is het eerste wat in je opkomt. Maar we hebben geen vat op wat er gaat gebeuren en proberen nu van dag tot dag te leven en te hopen dat vanaf mei de maatregelen teruggeschroefd gaan worden. De vaste kosten gaan door maar er staat geen inkomen tegenover. Ach, ook wij gaan dit moeten uitzweten.

Gelukkig zijn wij hier gezond. Wij wonen hier eigenlijk altijd wat in quarantaine( net die rust is wat onze gasten hier zoeken) en op zich vallen de maatregelen dus wel in het verlengde van onze gewoontes. Uiteraard is ons zoontje Mattìa (7 jaar)ook continue thuis en Annelore zorgt dat hij zijn schooltaken kan afwerken. De laatste 3 weken hadden we hier gelukkig prachtig weer. Schoolwerk kon dus buiten onder de parasol en nadien wat helpen met de werken in de tuin. Met de zitmaaier meerijden, snoeien, spitten in de moestuin en helpen het kippenren afwerken. Een grote tuin heeft dus ook veel voordelen. Met zicht op het Centraal Massief kunnen leven maakt het uiteraard wat aangenamer.

Nu ik in loopbaanonderbreking ben bij de brandweer van Oostende voelt het ook wel heel dubbel om mijn collega’s niet te kunnen bijstaan. Net als alle gezondheidsmedewerkers werken zij continue onder een spanningsboog (de lijst van beroepen is in deze uiteraard eindeloos). Gelukkig kunnen we via sociale media met hen, familie en vrienden communiceren en krijgen we veel steunberichten.

Wij hopen dat we gauw de draad terug mogen opnemen en doen waarvoor we verhuisd zijn: mensen een zorgeloze vakantie bezorgen in de Auvergne.

4 REACTIES

  1. Ik hoop dat jullie die moeilijke periode kunnen overbruggen. Ikzelf ben ook van oostende en woon in het mooie egypte hurghada stad aan zee. Gelukkig kan ik hier met mijn pensioen leven. Vele warme groeten Laurette ben ook naar Stimjo geweest. Maar was toen nog stimo

  2. Heb jaren in Oostende gewoond en nu al 10 jaar in Portugal, gelukkig is mijn man met pensioen! Duimen maar voor al de Belgen in het buitenland die nog moeten werken!

  3. Hoop dat jullie het fijn en gezond kunnen houden daar! Wie weet lukt het de komende verlofplanning alsnog vol te krijgen?🤞💪👊 Ik duim alvast mee!

Geef een reactie